Column Agrarisch Vastgoed

Agrarische column
Door de bomen het bos ……

In deze sombere economische tijden is het prettig om te lezen dat trendwatchers overwegend positief gestemd zijn over de toekomst van de agrarische sector: de agrobusinessprofiteert van de behoefte aan voedingsmiddelen. Dat is mooi, meestal wordt de negatieve kant van voedingsmiddelen in publicaties belicht. Nederland staat regelmatig in de schijnwerpers als koploper op diverse terreinen, maar laten we daar als landbouwsector niet door verblind raken.


Immers: de regeldruk blijft onverminderd zwaar; de kredietverstrekkers zijn steeds strenger en de melkveehouders hebben na 2015 vrijemarktwerking . Afgaande op de schaalvergroting in Noord-Brabant, komt er landelijk minimaal 2 miljard kilo melk extra. Hiervoor moeten nieuwe afzetgebieden worden gezocht buiten Europa. Schaalvergroting toetst de ondernemer en gaat niet zomaar; het is bureaucratie ten top.
Als agrarisch ondernemer heb je te maken met een diversiteit aan regelgeving . Het begint al met de melding van het bedrijfsontwikkelingsplan bij de Provincie en de melding Verordening Stikstof. De ligging van het bedrijf moet bepaald worden t.o.v. Natura 2000-gebieden, er moet een aanvraag gedaan worden op de depositiebank (met milieurechten van honderden bedrijven die al geruime tijd niet meer bestaan) en er vinden monitoringsrapportages plaats.

Bij de gemeente kun je terecht voor toetsing van het vigerende bestemmingsplan, het Bouwbesluit met NEN voorwaarden, en de aanvraag Bouwvergunning 1e fase en 2e fase. Ook de vergunning of melding wet Milieubeheer dient op orde te zijn. Voor sommige bedrijven is een Nb-(Natuurbeschermingswet)vergunning nodig. En dan moet er ook nog een geometrisch rapport worden aangeleverd en voldoen worden aan de Welstandseisen. De Wabo (Wet Algemene Bepalingen Omgevingsrecht); - ook wel ‘omgevingsvergunning’ – is niet voor niets in het leven geroepen om die diversiteit van vergunningen samen te pakken.

We zijn nog niet klaar. Er moet ook een toetsing plaatsvinden aan de vogel- of habitatrichtlijnen. Het Waterschap wil weten waar de hemelwaterafvoeren van stallen en putjes voor perssappen van veevoer uitmonden.
Wie wil bouwen, moet investeren in milieumaatregelen voor dierwelzijn en verlaging van de NH3-uitstoot (rapportages aanleveren dus!) Trouwens; als je vee houdt, dien je het logboek van alle veterinaire handelingen met tijdstip in te vullen – de I&R (identificatie en registratie) van dieren moet worden bijgehouden, en de randvoorwaarden daarvan dienen nageleefd te worden vanwege snelle diertracering bij risico’s voor de volksgezondheid.

Melkproducenten moeten voldoen aan de ‘Beschikking Superheffing’, die onder andere een plafond bevat voor leveranties: het Melkquotum. Ook de geproduceerde mest moet verantwoord worden via de zogeheten Mineralenboekhouding. Dan nog even het bedrijf melden bij de Gezondheidsdienst voor Dieren. En wie zijn inkomen nog enigszins wil verhogen, vult ook de hele papieren rompslomp in voor het verkrijgen van Vamil en Mia en de Toeslagrechten/Bedrijfstoeslag. Let op: dien dit laatste formulier wel op tijd in, en zaai het veld in tot op de centimeter nauwkeurig !

Toch iets vergeten? De betreffende ambtenaar attendeert je daar wel op na zijn vakantie. Het is maar een kleine greep uit de hoeveelheid van regels, en als ik staatssecretaris van Landbouw Dijksma ) goed begrijp, moeten die regels weer worden aangescherpt vanwege de plof- en bofkip, het lekkere paardenvlees en de maïsgerelateerde grondstoffen voor veevoer uit Servië.
U ziet: de agrarische makelaar dient ‘het bos’ goed te kennen om de bomen te blijven zien. Soms wil ik eigenlijk wel woningmakelaar worden. Het energiecertificaat is toch nog niet verplicht….

J.C.M. van Gestel,
bestuurslid sectie Agrarisch Vastgoed

Eerder gepubliceerde columns